"O Mar"
Tu nunca viche-lo mar
Tu nunca viche-lo mar
cos seus berros bruadores,
coas sua escumas de prata,
cos barcos e os pescadores.
- ? Ti nunca viche-lo mar
a tecer e a destecer
ondas azues que van
á praia mansa morrer?
-?E ti non sabes que o mar
é unha inmensa longura,
auga e ceo, ceo e auga
maxestade e fermosura?
-?Ti nunca viche-lo mar?
?E sabes que non repousa?
-!Se nunca viche-lo mar
non viches ningunha cousa!
Manuel
Maria
A Lua
A señora Lúa
inda está solteira.
!A señora Lúa,
A Lúa lueira!
A Lúa lueira
a senhora Lúa:
!ten gana de troula
e quere ir de rúa!
!E quere ir de rúa,
de troula ir queria,
que sente morriña
e melancolía!
A señora Lúa,
a Lúa rueira,
como anda de noite,
sempre está tristeira.
Sempre com trstúra
e melancolía
que anda pola noite
e dorme de dia.
Manuel
Maria
Publícase por orde da alcadía
que medren porque si
as rosas do xardín municipal.
Desde agora as pombas teñen
que pedir licenza pra voar.
Prohíbeselle á lúa
Andar ceiba de noite polo ceo.
A lua é unha tola que anda espida
dando mal exemplo ás nenas castas
e aos fillos e familia.
Pagarán trabucos os poetas.
prohíbese soñar de 10 a 11.
Prohíbese tamén derramar bágoas.
Pódese
chorar tan só cando hai sequía
para que non fiquen baldeiros os
pantanos.
Un só se pode emocionar
os xoves e os domingos
cando toca
a banda do Concello no quiosco.
Están fóra da lei
as estrelas, a primavera,
as flores e os paxaros.
Dáse este bando en tal e tal
para que se cumpra
de orde do alcalde.
Asinado e rubricado.
Manuel Maria
“A ESTRELA
SEN NOME “
Recolha realizada por Luísa Costa
Eu sei dunha estrela
perdida nos ceos,
irmá dos meus soños
e dos meus anceos
A
estrela rebrilla
cando
miro pra ela
cos
ollos abertos
e ollada
sinxela
Eu sei que esa estrela
perdida na noite,
se quizais lle falo,
quizais ela escoite
¡ Eu sei dunha estrela!
¡ Coa estrela soñei:
se ten nome ou non
é o que non sei…!
Manuel
Maria
Recolha realizada por Luísa Costa
Sem comentários:
Enviar um comentário